Dag 6 en 7: van Country naar Blues

En zo loop je zomaar opeens een dag achter met het schrijven van het verslag! We hebben het gewoon te druk met genieten en toen we gisterochtend wakker werden (weer wat later, nu om 06:15) had ik er lekker geen zin in. Maar we hebben de foto’s nog dus onder de begeleiding (of zoals ze in Leiden zeggen: Berrrrgeleiding) van de foto’s loods ik jullie door de twee laatste dagen heen!

Dag 6 was de dag dat we van Nashville naar Memphis reden en dat was weer heel heel heel veel groen. Ik had de TomTom Google Maps (nu ik een amerikaanse simkaart heb kan ik lekker met Google navigeren, heb je wat meer opties om even snel een restaurantje op te zoeken ed) ingesteld op snelwegen vermijden waardoor we weer een dag over meanderende weggetjes hadden. En dat gaat nooit vervelen als de wind door je haar wappert! Onderweg nog een mooie begraafplaats gezien met heel veel kunstbloemen. Het ziet er daardoor wel altijd fleurig uit en wat ons opvalt is dat sommige begraafplaatsen geen rechtsopstaande grafstenen hebben maar allen plat liggende.

Het was nog best een lange reis naar Memphis! We kwamen rond een uur of drie aan in ons hotel, Crowne Plaza. Deze had ik via Priceline “Name your own price” gescoord en het was even spannend in hoeverre de verbouwing van het hotel was gevorderd maar dat was allemaal prima de bima: de kamers waren allemaal al gerenoveerd.

Achteraf bleek dat niet helemaal waar te zijn want onze kamer miste een koelkast, een wekker, de kluis zat dicht, de kraan van de wastafel liep heeeeel langzaam en de douche werd halverwege het inzepen koud. Gelukkig kregen we snel een nieuwe kamer voor de tweede nacht en was alles ok.

In Memphis is alle actie (Bars waar muziek wordt gespeeld) te vinden in Beale Street en ook hier was het weer heerlijk. Ik ben niet zo’n blues-liefhebber maar als het goed gespeeld wordt is het eigenlijk hartstikke leuk! In Nederland wordt blues vooral gespeeld door klagerige ouwe rokende mannetjes in lelijke ouwe cafe’s (voor Leidenaren: de Twee Spieghels) maar het decor doet een hoop heb ik gemerkt! Op dinsdag is het Hot Rod avond en stond Beale Street afgeladen met mooie auto’s. De ene nog harder opgevoerd dan de andere.

 

En dan woensdag 27 april. Koningsdag in Nederland en voor ons een mooie gelegenheid om het huis van The King te bezoeken. Voor Meta was dit een hoogtepunt van de reis omdat ze vroeger een echte Elvis fan was. Op naar Graceland!

Bij aankomst begon het al: $10 om te parkeren. Vervolgens kaartjes kopen bij de kassa: $38 entree. En dat was de goedkoopste tour, je had ook nog van $80!

We waren door de beetje afgeleefde entree van het gebouw waar de kassa’s in zijn gevestigd al een beetje op het verkeerde been gezet en toen we ook nog eens verplicht op de foto moesten (wij allebei heel boos kijken 馃槈 ) waren onze verwachtingen 茅cht tot het dieptepunt gedaald. Maar wat bleek: Graceland is hartstikke leuk! Je krijgt heel veel te zien van het huis en dat ziet er in het echt toch wel heel bijzonder uit. Het is allemaal goed onderhouden en je hebt alle tijd om rond te lopen en foto’s te maken. En manmanman, wat heeft die vent veel platen verkocht. Werkelijk 茅lke plaat verkocht minimaal 1 miljoen exemplaren! Eindoordeel: Meta blij en ik blij verrast!

‘S middags ben ik in m’n eentje naar de Bass pro Shop pyramid geweest. Een ENORME piramide waarin een soort Bever zwerfsport is gevestigd, maar dan op zijn amerikaans. Dus groot groter grootst! Wat een enorm gebouw, met binnen een mangrovemoeras met vissen, krokodillen en de boten die ze verkopen liggen ook gewoon lekker binnen in het water.

En Amerikaanse mannen zijn stoer. In het weekend gaan ze er op uit met hun quads of boten en dan gaan ze icechests vol Bud Light leegzuipen en hun geweer leegschieten op eenden en dergelijke. En vissen. Dat werk. En alles dat je daarbij nodig hebt verkopen ze hier. Camouflagepakken, messen, boten, koelboxen, enorme frituurpannen, lieslaarzen om door de swamp te lopen, etc etc.

Ook een hoogtepunt in de winkel was de afdeling “Waterfowl” die volledig gewijd was aan de “legacy of Duck Hunting”, met zelf een museum met allerlei geweren en eenden-roep-fluiten (ik weet niet hoe die in het Nederlands heten).

En natuurlijk verkopen ze er schietgerei in alle soorten, maten en prijsklassen!

Het letterlijke hoogtepunt was de lift naar de (30e?) etage van het gebouw waar je vanuit de punt een mooi uitzicht hebt over de omgeving.

Later ’s middags zijn we in het Peabody hotel geweest waar overdag eendjes in de vijver in de lobby zwemmen die dan ’s avonds met hun eigen lift naar hun nachtverblijf / penthouse gaan. Natuurlijk te maf voor woorden maar we grappig (en druk!) om mee te maken.

Woensdagavond is Bike Night in Beale Street, dus wederom een avond vol vertier en heeeeeeel veel Harley’s. Onwijs gaaf! En weer lekker op een terrasje gezeten en Bluesmuziek aangehoord.

 

Zodadelijk op pad naar Greenville TX, een reis van meer dan 600 kilometer dus ik denk dat we maar eens een dagje met het dak erop over de interstate gaan rijden.

Advertenties
Dag 8, van Memphis naar Greenville

Dag 8, van Memphis naar Greenville

Het hotel in Memphis聽heeft in de periode dat we er waren een wonderbaarlijke transformatie doorgemaakt. Op de dag dat we arriveerden was de lobby netjes maar was het bar- en restaurantgedeelte ernaast een grote verbouwchaos. Op de tweede dag was he nog steeds verbouwchaos en toen ik op de dag van vertrek beneden kwam was de hele benedenetage spic en span in orde! Afgezien van de verbouwingswerkzaamheden -waar je geen geluidshinder van ondervond- was het hotel (Crowne Plaza Memphis Dowtown) een prima hotel. Lekkere bedjes en het mooiste was de gratis hotelshuttle die je naar de stad bracht en ook weer ophaalde; dat was ongeveer anderhalve mijl, n茅t te ver om te lopen. Ideaal!

Nog beter gelegen is het聽Hampton Inn & Suites, die ligt echt om de hoek bij Beale Street en daar zijn ook voldoende parkeergarages (die zullen wel $$$ kosten).

Op dag 8 reden we dus van Memphis naar Greenville. Greenville ligt ongeveer 100 kilometer voor Dallas en daarmee was het een mijltje of 400 dus ruim 600 km) rijden. EDIT: Het is achteraf 670 kilometer geworden) Dus een flinke rit voor de boeg vandaag! De eerste 100 kilometer hebben we over de Interstate gereden en toen het een beetje warmer begon te worden hebben we de navigatie weer op “Snelweg vermijden” gezet en de rest van de route lekker zonder dak over lokale wegen (vergelijkbaar met de Franse Route Nationale) gereden. +600 Kilometer over de lokale highways is een pesteind, maar zonder dakkie is het heerlijk, net of je in een bootje zit de hele dag!

Onderweg ook nog de nodige sproeivliegtuigen gezien, GROTE auto’s en enorm lange treinen (toch wel een beetje mijn guilty pleasure). En natuurlijk veel groen.

 

In Texas zie je HEEL VEEL Sonics, dit lijkt een beetje op een ouderwetse Drive-in bioscoop met als grote verschil dat je hier fastfood haalt 馃槈 We waren nog nooit bij Sonic geweest maar vandaag wel en dat was echt de ontdekking van de eeuw! Weliswaar fastfood maar wel lekker vers en met veel sla en tomaat tussen de cheesburgers. Ik vind de kwaliteit van de fastfoodketens hier een stuk minder dan in Nederland. Bij de mac is de friet vaak niet vers en de Quarterpounders die in NL altijd sappig en warm zijn kan je hier nog wel eens wat minder warm en sappig krijgen. Maar Sonic is de bom!

Eindbestemming was Greenville en deze was in de route gezet omdat hier een County Fair was en dat wilde ik wel eens meemaken. Een county fair is een soort feestweek maar dan met een wat agrarisch thema, inclusief allerlei keuringen voor schapen en koeien. En een kermis en optredens van Country Artiesten. Het was leuk om eens mee te maken maar de kermisattracties hadden hun hoogtepunt ergens in de jaren negentig 馃檪

Op het parkeerterrein natuurlijk alleen maar pickup-trucks! En hoe is Greenville verder? De mannen dragen laarzen, bloesjes en spijkerbroeken met enorme buckle-belts. En de meisjes dragen ook allemaal laarzen. En verder ziet iedereen er uit of hun ouders neef en nicht zijn 馃榾

 

 

Dag 9, van Greenville naar Arlington (Dallas)

Dag 9, van Greenville naar Arlington (Dallas)

Van de ene kant van Dallas naar de andere kant, dat kan toch niet zo moeilijk zijn? Nou, dat was het op zich ook niet maar het was wel een heel eind rijden. Dallas is ook niet een op zich staande stad. Er naast ligt Fort Worth en samen vormen ze de Dallas-Fort Worth (DFW) Metroplex. Een enorm groot stadsgebied met alleen maar snelweg, snelweg en snelweg. Amsterdam en Rotterdam worden in 茅茅n keer gedecimeerd tot een soort Madurodam. Keer een pan Spaghetti om op de grond en wat je dan ziet is de DFW metroplex. Op een gegeven ogenblik reden we op een snelweg van in totaal minimaal 15 banen breed, echt bizar. Hieronder een Google Maps plaatje van een van de vele kruispunten.

2016 dag 9 dallaswegen

Vandaag was het thema Shoppen. En of je kan shoppen in en om Dallas. Mijn collega die hier woont zei “Dallas is mall central”. Alleen al aan de linkerkant van Dallas liggen 6 grote malls, de ene wat mooier dan de andere maar dankzij wat online research hebben we de mooiste er uit gepikt (of eigenlijk waren de criteria Mac, Sephora en Apple Store). De eerste was Southlake Town Square en dat was een vrij luxe mall. In 1 uur meer Audi, BMW, Porsche, Volvo en Bentley gezien dan in de hele week ervoor. Dit was by far de grootste mall die ik ooit heb gezien. Het was dan ook meer een dorpje met alleen maar winkels dan een mall.

Daarna nog een mall gedaan maar die was niet erg indrukwekkend want die ben ik vergeten, hahaha.

Einddoel van vandaag was de door mijn collega beloofde BBQ! Dat is zo gegaan: ik heb weleens contact gehad met een collega van onze Amerikaanse vestiging en die ligt in Fort Worth (dus naast Dallas) en ik had haar om advies gevraagd voor een hotel in de buurt van Arlington want daar gaan we morgen naar een wedstrijd van de Texas Rangers. Toen ik haar om dat advies vroeg zei ze “I’d like to invite you and your wife for a real Texas BBQ” en dat laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen! We hebben afgesproken op ons kantoor in Fort Worth waar ik een korte rondleiding heb gekregen en even op de foto ben gegaan (die was ik dus vergeten te maken en heb ‘m na het eten gemaakt, vandaar dat het donker is).

2016 dag 9 IMG_6540

Van daaruit zijn we (met nog een andere collega erbij) vertrokken naar het restaurant Railhead Smoke House. Super lekkere fall off the bone Spare Ribs gegeten!

 

Dag 10, Yes! Naar de Texas Rangers!

Dag 10, Yes! Naar de Texas Rangers!

How y’all doing today?! In heel Amerika is het “you guys” dit en “you guys” dat, maar in het zuiden is het “y’all”.
“Y’all want a refill”. “Y’all want a tabel for two”.

Vandaag is de dag van de wedstrijd van de Texas Rangers tegen de Anaheim Angels. En het toeval wil dat we in 2012 ook bij de Anaheim Angels zijn geweest maar toen in Anaheim bij LA. Overdag nog wat geshopt en onder andere een nieuwe camera gekocht. Ik stond te dralen bij de Best Buy en toen bleken ze een “open box” te hebben van iemand die de camera had teruggebracht. Uiteindelijk 65% van de nieuwprijs betaald dus dat was een mooie deal.

Eindelijk, eindelijk kreeg ik mijn steak! Mijn eerste steak in de USA. Elke dag was er wel een reden om geen steak te nemen. Of het restaurant serveerde geen steak, of het was een restaurant waar ik het niet aandurfde. Maar vandaag ging het gebeuren, bij Saltgrass Steakhouse. Een keten van resturants maar wel een tikkie luxer dan de andere steak-ketens. Meta had een filet met een pepersausje en ik had een jetser van een porterhouse. Een porterhouse is vergelijkbaar met een T-Bone maar is van iets betere kwaliteit. Half Entrecote en half filet mignon. Een enorm stuk eten maar hij was superzacht en perfect gegrild. Heerlijk!

2016 dag 10 IMG_65472016 dag 10 IMG_6546

En toen 0p naar “the ball park”. Alle sporten in de USA spelen ze in een stadium maar honkbal wordt in een ball park gespeeld.
Het hotel had een shuttlebusje waarmee je vlak voor de deur werd afgezet dus we waren zo binnen.

En het begon alweer mooi want we waren n茅t te laat voor het volkslied, dat werd gezongen toen wij op de roltrap naar boven stonden. En dan zie je dus wat je op de foto’s hieronder ziet: petten af, hand op de borst en de medewerkers van het stadion doen even niets. Erg indrukwekkend. W谩t je er ook van vindt, iedereen respecteert dit en niemand kletst door dit soort momenten heen.

Naast het Texas Rangers stadion eeeh, ball park, ligt het stadion van de Dallas Cowboys (American Football). Een *monsterlijk* groot complex. Er kunnen 80.000 toeschouwers in, ter vergelijking: in de Amsterdam ArenA gaan er iets meer dan 50.000.

2016 dag 10 DSC000872016 dag 10 DSC00117

De wedstrijd was in de eerste 3 innings spannend en daarna was het supersaai. Honkbal k谩n heel spannend zijn maar als ze elke keer de bal misslaan of de bal gewoon uit wordt geworpen is er niet zoveel aan. Maar de sfeer maakt het zo leuk! Complete gezinnen en alle fans zitten door elkaar heen zonder enige wanklank. Superleuke sport om te zien!

We hadden mooie plekjes helemaal bovenin achter de home plate. Er werd 1 homerun geslagen en de Rangers hebben gewonnen met 7-2.

Honkbal moet je echt een keer meegemaakt hebben. Het is gewoon een avondje uit voor vrienden of gezinnen. De compexen zijn enorm en er zitten heel veel winkeltjes en eetgelegenheden door het hele complex heen. De nummer 45 van de Rangers heet “Holland” en ik heb een mooi T-Shirt kunnen kopen met zijn naam er op. Holland!

Dag 11, from Arlington to… Paradise

Dag 11, from Arlington to… Paradise

De dag van vandaag gaat naar Texas Hill Country. Dit is het meest pittoreske stukje Texas. Heuvelachtig en vlak land wisselt elkaar af en hier liggen vele honderden kilometers rustige tweebaans wegen die (jaja, het gaat nooit vervelen) meanderen door het landschap. We meanderen wat af deze vakantie!

De wegen waren zoals de rest van onze vakantie: groen en rustig, maar toch is dit weer een heel ander stuk van Texas dan we hebben gezien v贸贸r Dallas. Dat was vlakker en hier wordt het langzaamaan bergachtiger alhoewel het nooit echt hoog wordt. Onderweg ook al de eerste Ranches gezien en veel bloeiende cactussen langs de kant van de weg!

Disclaimer: als je ooit denkt “goh wat is Texas mooi, ik ga er ook eens heen”, hou er dan wel rekening mee dat alles wat nu groen is in juli en augustus geel en dor is. We zitten nu echt in het topseizoen voor de Texaanse natuur.

We zijn聽onderweg weer heel veel leuke plaatsjes gepasseerd, zoals Llano, wat een wat kunstenaarsachtig dorpje is.

En natuurlijk weer Sonic! Hartje Sonic! Kijk die enorme hoeveelheid smaken milkshake!

De eindbestemming was Pat’s Peaceful Meadow in Fredericksburg. Een stadje dat oorspronkelijk door Duitse immigranten is opgericht en waar je nog heel veel Duitse invloeden ziet. Ons huisje is 1 van de vele cabins en vakantiehuizen die je hier in de omgeving kan boeken en het was nog best een klus om het perfecte huisje er uit te zoeken maar toen we aankwamen wisten we het meteen: dit is perfect.

Heerlijk afgelegen en de huizen van de buren liggen allemaal op minimaal 100 meter afstand met veel bomen er tussenin. We gaan hier twee heerlijke dagen beleven! (bij nader inzien vonden we het huisje zo leuk dat we er drie dagen van gemaakt hebben en Austin een dagje hebben ingekort.

’s avonds gegeten bij een Duits restaurant in Fredericksburg, Schnitzel uiteraard. Was prima de bima maar daarna snel weer naar huisje weltevree!

Dag 12, in het Paradijs

Dag 12, in het Paradijs

In het Paradijs, maar wel met een grijze hemel en 12 graden celsius. Shit! Zo hadden we het niet besteld! We wilden in de zon zitten in onze Hot Tub! En niet met een trui aan…
Snood plan! Morgen wordt het w茅l lekker weer, dus we huren het huisje gewoon een dagje langer. En zo gezegd zo gedaan. Hotel in Austin een dagje ingekort en hier een dagje erbij. Zitten we hier in totaal drie nachten.

Vandaag lekker een dagje zitten tutten en niks gedaan. Da’s ook vakantie. We hebben een mooie rondrit gemaakt door Texas Hill Country en de Willow City Loop gereden, dat is in deze tijd van het jaar een schitterend stukje omdat er nu heel veel bloemen in bloei staan.

Dus neem ik jullie even mee op onze rondrit van vandaag!

We beginnen bij de Willow City Ranch die een op een hek met honderden paaltjes allemaal Cowboy laarzen heeft geplaatst.

En verder is het een en al kleurenpracht! Wat staan de bermen er schitterend bij in deze tijd van het jaar! Doe je ogen dicht en denk je in dat je hier met een cabrio doorheen rijdt, dat is z贸 lekker!

En check deze vogel eens even mooie schutkleuren hebben!

DSC00255

’s avonds lekker thuis een pizzaatje gegeten, even in de Hot Tub gezeten en genoten van onze priv茅collectie dieren. Een koe, een paard, twee ezels en vier herten.

Dag 13, n贸g een dag in het paradijs!

Dag 13, n贸g een dag in het paradijs!

Bam! Volle zon scheen vanochtend de slaapkamer in! Hier hebben we het voor gedaan! Dus fluks uit bed en genieten van de zon! (erm… dat fluks moet je met een korreltje zout nemen hoor, het is tenslotte nog steeds vakantie).

Maar eerst nog even wat nagekomen foto’s van de diergaarde in en om het huis!

Maar toen was het toch echt Hot Tub tijd, en omdat het altijd ergens 5 uur ’s middags is lekker met een glaasje Ginger Ale & Jack!

IMG_6582

Verder geen flikker uitgevoerd vandaag (excuseer de woordkeus), dus ook weinig te vertellen. Anders dan dat we in de zon hebben gezeten, op het terrasje hebben gezeten, toen weer de zon in, daarna even op het terrasje en zo kom je de dag wel door.

’s avonds hebben we ons laten verleiden door de nummer 1 op tripadvisor in Fredericksburg en dat was echt een toppertje. Zoveel kwaliteit heb ik nog nooit meegemaakt in de USA. Dit waren de voorgerechten:
Warm texas Goat Cheese met Garlic & Olive en het tweede was steamed buns met braised pork belly. Jummie!

Daarbij hadden we een “Wine flight” en dat is weer zo lekker lomp als het alleen in Texas kan: alles tegelijk op tafel. Onderweg terug reden we langs de Rehab en daar hebben we maar even een tussenstop gemaakt! Kijk die Meta eens blij zijn!

En dan het hoofdgerecht, 10 ounce strip steak met mushroom, roasted garlic (kijk ze liggen!) en gorgonzola. Heeerlijk! Lang niet zo lekker gegeten, ook niet in Nederland!

IMG_6604